Wijn leren drinken in Frankrijk

wijn franse wijngaardenWaar ik in mijn eerste wijn blog schreef over mijn kennismaking met wijn, zal ik nu mijn wijnervaringen gaan delen.

Zoals een beroemde Fransman ooit gezegd heeft, kunnen Fransen niet koken en geen wijn maken. Maar ik denk, dat de meeste Nederlanders kennis met wijn maken tijdens hun vakantie in het zonnige zuiden. Zo ging het bij mij ook…

Zittende aan zo’n klein, romantisch, Frans dorpspleintje op het terras van de lokale bar, annex supermarkt én tevens postkantoor, waar ik met handen en voeten een gesprek voerde met de uitbater van deze lokaliteit, was ik er bijna zeker van dat ik de eerste toerist was die deze lokaliteit had ontdekt! Genietend van een glas rode wijn uit een soort kopje, maar dan van glas. De, iets gekoelde en wat te zure, substantie smaakte naar iets wat ik nog nooit had geproefd. De lokale uitbater wist me te vertellen dat deze rode druivensap gemaakt werd door een neef van hem, die al 10 generaties wijn maakte volgens een oude familietraditie. De uitbater vroeg mij dan ook of ik geïnteresseerd was om hem, de neef,  te bezoeken. Daar kon ik niet anders dan volmondig ja op beantwoorden.

Nadat ik de volgende morgen, met een iets te zwaar hoofd wakker werd in de veel te warme tent die ik bij een andere neef van de uitbater van de lokale bar / supermarkt / postkantoor mocht opzetten (dit in het donker waardoor het zeildoek niet strak genoeg stond en ik dus wakker werd in iets wat eigenlijk geen tent mocht heten, maar meer een zeil met palen), liep ik het pad af naar de het dorpspleintje waar ik onderweg begroet werd door de lokale bevolking. Ik nam plaats bij mijn beste vriend op het terras, zag dat iedereen een soort soepkom voor zich had met koffie, waar ze dan gretig het lokale brood in konden dopen. Bij gebrek aan een menukaart, bestelde ik dit ook maar. En op dat moment… voelde ik me een echte Fransman.

frankrijk wijn gaardNaar de wijngaard

Niet veel later kwam mijn nieuwe beste vriend rustig aan gesjokt en riep me om bij hem in de auto te stappen om naar zijn neef te gaan. Onderweg was ik helemaal onder de indruk van de omgeving en de kater was plotsklaps verdwenen. Na een klein kwartiertje rijden, reden we een karrepad op om bij een kleine schuur aan te komen, waar de andere neef ons stond op te wachten. Ik heb me altijd af gevraagd hoe hij wist dat we er aan kwamen, aangezien er toen zeker nog geen mobiele telefoons bestonden om onze komst aan te kondigen.

Mijn eerste bezoek aan de wijngaard kon beginnen. We liepen een muf ruikende schuur in, waar een paar niet echt hygiënische RVS tanks stonden met daarvoor een paar plastic bakken met een rode smurrie erin. Vervolgens liepen we door naar een aansluitend schuurtje, waar ik in één keer geconfronteerd werd met houten vaten, die keurig in een rij, op hun zij geplaatst zijn en waar de geur van een beetje alcohol met druivensap overheerst. De neef pakte in dit schuurtje zo’n zelfde kopje van glas en liet me uit het eerste vat iets proeven. Deze eerste slok was zo zuur, dat spontaan het glazuur op mijn tanden er afsprong.

En op dat moment dacht ik: Hoe maak ik duidelijk dat dít niet te drinken is, zonder de neef en mijn nieuwe beste vriend te beledigen… Voor ik iets kon zeggen, werd ik meegetrokken naar het volgende vat en moest daar wederom, uit het zelfde kopje, het nog steeds zuur ruikende sap proeven. En wat schetste mijn verbazing: Dit was een stuk beter te drinken dan wat ik hiervoor gedronken had.

En dat daagde natuurlijk uit om het volgende vat ook te proeven, waar weer duidelijk een verschil in zat met het vocht uit het vat, wat ik net gedronken had. Dat maakte me natuurlijk nog nieuwsgieriger naar het eindresultaat. En ja hoor, buiten werd ik aan tafel gezet en daar stonden 6 flessen zonder etiket en of ik deze maar wilde proeven. Was het nou het lekkerste wat ik ooit gedronken had? Nee, maar het wekte wel mijn nieuwsgierigheid naar wat dit edele vocht me te bieden had. En dit was dan ook het begin van vele reizen en proeverijen.

1 Reactie

Laat een reactie achter

Your email address will not be published.