Verlaten wijnkelders en vers gevangen vis (Wijnreis deel 3)

Sinds we op reis zijn, verschilt het erg per wijnhuis hoe we worden ontvangen. Sommige wijnboeren nemen uitgebreid de tijd, geven ons een rondleiding, vertellen uitgebreid over hun bedrijf en komen met lokaal eten voor bij de wijn. Anderen sturen een personeelslid, laten snel een paar wijnen proeven of geven weinig uitleg. Op het eiland Hvar, waar een weelde aan vreemde druiven groeit, bezoeken we twee wijnhuizen waar de uitersten van dit contrast zichtbaar worden.

foto1

Wijnhuis Tomic

Tomic is een wijnhuis aan de noordkant van het eiland, vlakbij het dorp Jelsa. Als we er aankomen is het stil, de oogst is net begonnen en de meeste mensen zijn in de wijngaard. Er is niemand in de buurt die ons kan ontvangen, dus we dwalen door de verlaten wijnkelders tot we een vrouw in de keuken zien. Ze kijkt ons aan alsof ze spoken ziet en schiet vreselijk in de stress. We hadden toch écht een afspraak, dus ik dring aan om hun wijnen te proeven. Snel schenkt ze drie verschillende wijnen voor ons in: een blend van Bogdanusa en Posip (zacht en weeïg) en twee Plavac Mali’s (te veel hout, allebei weinig complex). Ze ratelt door de specificaties en we staan binnen een half uur weer buiten.

wijnhuis

Wijnhuis Zlatan Otok

Aan de andere kant van het eiland, na een lange tunnel onder een berg door, liggen de wijngaarden van Zlatan Otok. In het haventje in het dorp zit het wijnhuis. Sterker nog, het wijnhuis ís het haventje. Zlatan Plenkovic, de baas van het wijnhuis, heeft de haven laten bouwen. Gewoon, omdat hij van boten houdt, omdat het kon en om toerisme in het dorp te bevorderen. Het is bovendien een restaurant waar zijn wijnen worden geschonken bij vers gevangen vis.
In de kelder liggen tonnen met wijn en zijn oude jaargangen. De kelder ligt onder zeeniveau, door een raampje zie je de vissen voorbij zwemmen. We proeven zijn hele lijn wijn, waaronder een Bogdanusa (fruitig, groene appel, licht), Posip (gedroogd fruit, veel alcohol),  een rosé van Plavac Mali en Syrah (ruikt naar hout, smaakt licht en fruitig), Babic (rijpe bramen en bosfruit, sappig, beetje hout) en een Crlnjenak (beter bekend als Zinfandel (zoetig, heftige tannines). Tijdens het proeven komt de halve familie Plenkovic ons begroeten en krijgen we vers, lokaal eten voorgeschoteld.

foto4De ontvangst door de familie Plenkovic was zo gastvrij dat we er te lang blijven hangen om nog naar het derde wijnhuis van de dag te kunnen gaan. Maar we zijn wel geslaagd: de Babic bevalt ons zo goed dat we er een paar dozen van meenemen om te verkopen.

We rijden door naar de laatste stop van de reis: de wijngaarden in de omgeving van Zadar.

Suzanne van Winsen is naast gek op wijn ook gek op wijnreizen. Volg haar op Wijnbloggers en bezoek ook eens haar eigen website (vreemde druif). Het doel van haar wijnreizen is om wijnen van vreemde druiven te proeven.

Neem ook eens een kijkje bij haar andere blogs over haar reis:

Vreemde Druiven in het Kroatisch binnenland (Wijnreis deel 1)

Het Plavac Mali dilemma (Wijnreis deel 2)

Nog geen reacties

Laat een reactie achter

Your email address will not be published.