Een leven in FrankrijkFrankrijk voorgoed: Portretten van blijvers

Emigreren naar Frankrijk. Velen hebben de droom, slechts weinig doen het. Hoe vergaat het de mensen die de grote sprong waagden? Die inmiddels zeven jaar verder zijn, of al meer dan tien jaar doorzetten en de vaak turbulente startperiode hebben overleefd?

De meesten wonen allang niet meer op hun eerste adres, zijn soms al vijf keer een bedrijf begonnen en leiden nu een leven dat ze nooit hadden kunnen voorspellen. ‘Nieuwe Fransen’ voor wie alles steeds verandert, behalve dat ene ding: Frankrijk is en blijft het land waar ze willen wonen.

Frankrijk Voorgoed - Portretten van BlijversRenate van der Bas schrijft in de inleiding van haar boek Frankrijk Voorgoed:

Toen ik uitgever David van Iersel voor het eerst ontmoette om over dit boek te praten, zag ik het meteen. Hij was verliefd en jaloers. Verliefd op zijn eigen droom, jaloers op mijn leven. Ik had gedaan waar hij al vele jaren over mijmerde: de Nederlandse boel de boel te laten en naar Frankrijk verkassen.

Ik vond hem een romantische dwaas. Hij sprak over zijn geweldige vakanties in de knusse gîte van die leuke Nederlanders in de Provence, die inmiddels z’n vrienden waren geworden. De zwoele zomeravonden op het terras, de krekelende krekels op de voor- en achtergrond, de koele rosé in de bedauwde glazen, de tochtjes door de wijngaarden, de uitzichten, de dorpspleintjes…

David was een sprekende ansichtkaartencarrousel. Het was alsof hij een overdosis lavendel had binnengekregen, de laatste keer in die gîte. Hij kon het woord niet eens uitspreken (hij zei ‘kiet’ in plaats van ‘zjiet’). Nee dan had ik zelf toch wel een veel realistischer kijk op het geheel, vond ik.

Mijn geliefde echtgenoot had mij kort daarvoor verrast met een hotel-restaurant. Niet om er een leuk nachtje door te brengen, maar om het van de grond te krijgen! Ik zat inmiddels tot aan m’n nek in de Franse bureaucratie, de Franse lethargie en de Franse onzakelijkheid. Niets, maar dan ook niets liep in één keer goed in dat project. Wat was ik daar chagrijnig van. Mijn kijk op Frankrijk kon je toen het beste samenvatten als ‘prima snelweg naar Spanje’.

Toen deze zweverige uitgever me vroeg of ik zin had een boek te maken over de zoektochten naar nieuw levensgeluk in Frankrijk, heb ik ‘ja’ gezegd, mits we mensen gingen portretteren met al vele jaren Frankrijk-ervaring. De echte verhalen moesten op tafel komen! De rauwe werkelijkheid! Weg met de romantiek! Het thema van het boek moest zijn Survive la France, want er is een geheim: Wonen in Frankrijk blijft geen rozengeur en maneschijn. Het veranderd op een gegeven moment gewoon in ‘het leven’.

emigreren naar FrankrijkFrankrijk: De blijvers

Tv-programma’s over emigrerende landgenoten laten meestal alleen de beginperiode zien van het Franse leven. Een start die altijd moeilijk is. Iedere verbouwing valt tegen, geen startkapitaal is toereikend. Werken met Fransen, is werken in een totaal andere cultuur.

Er zijn nog meer valkuilen, met name op het relationele vlak. Zoals huwelijksproblemen zich niet laten oplossen door – nog – een kind te maken, helpt van land wisselen ook niet. Makelaars zien vaak binnen een paar jaar meer dan de helft van de geëmigreerde stellen scheiden.

Wat zich meestal aan het oog van de camera onttrekt, is het vervolg: Hoe gaat het hen die de startperiode hebben overleefd, die inmiddels vijf jaar verder zijn of tien doorzetten? Vaak wonen zij allang niet meer op hun eerste Frans adres, ze zijn misschien al drie keer een bedrijf begonnen, hebben soms een scheiding meegemaakt. Alles is veranderd, behalve dat ene ding: Frankrijk is en blijft het land waar ze willen wonen.

Niemand weet precies hoeveel Nederlanders en Belgen zich inmiddels definitief hebben gevestigd. Niet iedereen emigreert officieel en komt bij de bureaus voor statistiek in een tabel of taartpunt terecht. Het zullen honderdduizenden zijn. Sommigen houden in hun thuisland een huis of flat aan, maar – naar wat ik zo om me heen zie – minstens net zo velen verbranden al hun schepen achter zich.

Een grote groep Frankrijkvaarders wordt gevormd door de pensionado’s en de vroege stoppers die, gezegend met financiële zekerheid, een rustige plek zoeken in een nieuwe omgeving.

Interessanter zijn de verhalen van de landgenoten die emigreren zonder de rugdekking van een gegarandeerd inkomen. Zij die getooid zijn met louter zelfvertrouwen – of misschien wel barstende van de zenuwen – alles verkopen, hun sleutels weggooien en optimistisch vertrekken.

Een nieuwe bestaan opbouwen in een ander land blijkt moeilijker dan ze van te voren bedenken….

Renate van der Bas klopte op zes deuren  van blijvers en vond daarachter zeer boeiende en uiteenlopende verhalen. Sinds 1998 woont en werkt ze in Frankrijk, in de Aude (ten Zuiden van Carcassonnne), waar ze  inmiddels ook een hotel-restaurant-tabac runt.

Morgen lees je hier meer over het opbouwen van een leven in Frankrijk….

 

Bron: FRANKRIJK VOORGOED: portretten van blijvers
 Auteur: Renate van der Bas
 Uitgever: De Boekenmakers
 ISBN: 978-90-77740-44-6
 Bestellen bij: Bol.com
Nog geen reacties

Laat een reactie achter

Your email address will not be published.