Elzas / Alsace

De Elzas een wijngebied wat menig bezoeker boeit, schreef ik hier op Wijnbloggers gisteren. De variëteit in de wijnen, de bijzondere positie die de Elzas inneemt, maar ook om de rol van négociants en coöperaties.

Elzas: Handelshuizen en geëngageerde nieuwkomers

De traditionele handelshuizen, de négociants, spelen nog steeds een belangrijke rol bij de Elzasser wijnbouw. Ze zijn veelal ontstaan in de 17e en 18e eeuw, toen politiek onzekere tijden een eind maakten aan de opbloei van de wijnbouw. Destijds kochten de handelaren druiven, most of wijn op van kleine wijnboeren, verzekerden hun zo van een bestaan en zorgden zelf voor het op de markt brengen van de wijnen. Dit principe is tot op heden nauwelijks veranderd; enkele van de grote handelshuizen produceerde zelfs naast de commerciële standaardwijnen onomstreden topkwaliteiten. Trimbach, Hugel en Beyer zijn drie van de bekendste négociants en hun betekenis voor de Elzasser wijnbouw is nog steeds groot.

Een andere pijler van de regio zijn de coöperaties. In het jaar 1895 werd de Cave Vinicole van Ribeauvillé als eerste opgericht en spoedig sloten de wijnbouwers zich hierbij aan. Tegenwoordig produceert alleen de reusachtige coöperatie van Eguisheim onder de naam Wolfsberger een tiende deel van de gezamenlijke Elzasser wijnen van rond de 1250 ha wijnbouwgebied. Dat dergelijke grote bedrijven niet uitsluitend wijnen van topkwaliteit kunnen aanbieden lijkt logisch.

elzasOpvallend is eerder welke resultaten vele coöperaties bij de toekenning van prijzen behalen. Vooral de Cave Vinicole van Pfaffenheim is de laatste tijd naar voren gekomen als één van de beste producenten van de regio.

Sinds enkele jaren trekken behalve handelshuizen en coöperaties ook de 1100 wijnboeren van deze streek de aandacht, door hun eigen wijnen op de markt brengen. Zo is er de afgelopen jaren een brede toepassing van biodynamische verbouw geweest, die onderhand de meerderheid van de Elzassische topproducten volgt. Hiermee gaat vaak een reductie van de oogst gepaard in een mate die ver onder de wettelijke bovengrens ligt. In de laatste jaren is ook rode wijn sterk in opkomst. Vroeger werd hier weliswaar al pinot noir verbouwd, maar bijna altijd kersenrood en gekoeld geserveerd.

Tegenwoordig maken enkele wijnboeren ook echte rode wijn en experimenteren ze met langere alcoholische gisting en rijping op het vat. Ook de bereiding in barriques, die de wijn een eikenaroma meegeeft, is de laatste jaren in de mode. Enkele in het kleine houten vat gerijpte pinot noir-wijnen hoeven niet meer onder te doen voor de fameuze rode Bourgondische wijnen. Vele wijnboeren houden zich ook bezig met de barriques gegiste witte wijnen; hier en daar kan de bezoeker in de Elzas een pinot gris of sylvaner ontdekken, die enkele maanden in een 225 liter grote barrique hebben doorgebracht. In kleine hoeveelheden wordt de pinot noir ook als wit geperste blanc de noirs op de markt gebracht.

elzas cremantElzas: Renaissance van schuimwijn

De zoete specialiteiten, de vendanges tardives en sélections de grains nobles, hebben de laatste jaren een opleving doorgemaakt. Een minstens net zo succesvolle vernieuwing in de Elzasser wijnbouw is de Crémant d’Alsace. Hoewel hij hier reeds aan het eind van de 19e eeuw sporadisch geproduceerd werd, werd hij pas in 1976 wettelijk erkend. Crémants worden evenals champagne volgens de traditionele methode gewonnen. Ze gisten minstens negen maanden in de fles en worden meestal gemaakt van pinot blanc, pinot gris en sylvaner, vaak ook van chardonnay – die alleen voor mousserende wijn is toegelaten – en soms van riesling. De Crémant d’Alsace heeft zich in Frankrijk en ook in de export tot een trendsetter ontwikkeld; 14 procent van alle wijnen uit de Elzas is nu mousserende wijn.

Een andere traditionele categorie wijnen bevindt zich daarentegen in een neerwaartse spiraal. De Edelzwicker, in het begin van de 20e eeuw nog een zeer hoogwaardige cuvée van edele druiven, is nu nauwelijks nog van betekenis. In de loop van de laatste decennia is deze wijn als ‘afvalemmer’ van de Elzasser wijnboeren bestempeld. Nog maar weinig producenten (bijvoorbeeld Hugel) bieden tegenwoordig nog Edelzwicker aan en dan vaak alleen onder de Franse naam Gentil.

Bron: WIJN
Auteurs; André Dominé, Eckhard Supp, Ulrich Sautter, Wolfgang Fabbender
Uitgever: H.F. Ullmann (ISBN: 978-3-8331-4617-6)
Arie Benda, APERITIEF

Gerelateerde berichten

De Elzas, een boeiend wijngebied (1)

 

Nog geen reacties

Laat een reactie achter

Your email address will not be published.