ChampagneChampagne
Laatst kreeg ik een glas champagne in mijn hand geduwd van een collega en daar zeg ik natuurlijk geen nee tegen. Je mag alles weigeren qua drank, maar nooit champagne.

In de veronderstelling dat ik een Brut dronk vond ik het een rijke stijl, rond met mooi ingepakte zuren. Toen pas ontdekte ik dat ik een champagne ‘sec’ aan het drinken was met “slechts” 17 gram dosage, namelijk de Taittinger Nocturne. Helemaal niet slecht dacht ik toen en betrapte mezelf erop dat ik in het verleden vaker hele mooie, minder droge champagnes heb gedronken. Wat te denken van de Veuve Clicquot Rich Reserve vintage, de Moet & Chandon Nectar Imperial, maar ook de minder bekende Lallier Grande Dosage… Allen met een dosage van rond de 20 gram.

Dosage
Dosage is het aantal grammen suiker wat wordt toegevoegd aan het eind van het proces, als de champagne heeft liggen rijpen in de kelder en het gist residu eruit is gehaald (dégorgement). Die toevoeging bepaalt of we een droge of zoetere champagne maken.
Vroeger, ruim 200 jaar geleden toen de mousserende wijn uit de Champagne streek nog in de kinderschoenen stond, was de meeste champagne mierzoet. Denk aan 50 tot 100 gram suiker per liter! Rond de vorige eeuwwisseling was dat zo’n 30 tot 50 gram. Toen bestond er eigenlijk alleen champagne Sec en Demi Sec. Droog dus en halfdroog. Het waren de Engelsen die drogere champagne wilden en de Fransen luisterden naar hen, gelukkig maar. Zo ontstond de Goût Anglais, de Amerikanen hielden en houden vast aan hun zoete smaak. De Goût Americain staat voor meer suiker en het kan zomaar zijn dat de Brut in de Verenigde Staten zoeter is dan de Brut in Europa.

Zero Dosage
Is voor onze smaak de Sec of Demi Sec niet te zoet?
Nee hoor, we drinken nu met z’n allen Moet & Chandon Ice Imperial. Een feestje met Taittinger Nocturne zag ik ook al voorbijkomen. Het is niet zo raar, champagne zit net als wijn hoog in de zuren en met dosage kan je de scherpe randjes mooi wegwerken. De kunst is om de wijn altijd  voorrang te geven en vervolgens de juiste balans te vinden door subtiel om te gaan met de suiker.
Tegelijkertijd drinken we nog steeds veruit het meest champagne Brut en de laatste jaren is die dosage juist gedaald. Zo lag het aantal grammen suiker eerst rond de 11-13 gram per liter, nu zitten de grootste producenten al 9-11 gram per liter. Bij kleinere producenten kom je 6, 5 en zelfs ook Zero Dosage tegen. Geen suiker dus. Dat kan, maar dan moet de assemblage helemaal goed zijn zodat deze zonder toevoeging van suiker kan. Vaak rijpt de fles dan langer in de kelder om met name de primaire zuren te verwerken en de secundaire zuren en rijpheid van de druiven naar de voorgrond te laten treden.

zero

Ik heb een sterk vermoeden dat de zeer kleine opwarming van de aarde een grote invloed heeft op de Champagne streek; er is duidelijk minder suiker nodig voor de Brut, wat als gevolg heeft dat er minder zuur is zal zitten.
Het contrast wordt op de manier groter tussen Brut en (Demi)Sec en goed voor de consument, zo is er tenminste een duidelijke keuze. Zeker de beginnende champagnedrinker zal het type Sec zeker kunnen waarderen, maar ook de doorgewinterde aficionado van champagne zou dit type eens kunnen proberen. Champagne (demi-)sec met oude Hollandse kazen en abrikozenbrood bijvoorbeeld, of met een Tarte Tatin van appel en peer met vanille en mango?

Doe eens gek deze zomer, drink ook eens zoetere champagne. Gewoon omdat het kan!
“Er is altijd wel een reden om champagne te drinken”

 
Tot  de volgende blog.

Nog geen reacties

Laat een reactie achter

Your email address will not be published.